درمان یبوست در کودکان: راهکارهای خانگی، تغذیه مناسب و زمان مراجعه به پزشک

یبوست، یکی از شایع‌ترین مشکلات گوارشی در کودکان است که می‌تواند باعث ناراحتی و درد زیادی برای آن‌ها و نگرانی برای والدین شود. اگرچه یبوست معمولاً جدی نیست و با تغییرات ساده در رژیم غذایی و سبک زندگی قابل کنترل است، اما درک صحیح علل آن، شناخت نشانه‌ها و آگاهی از زمان مراجعه به پزشک، برای تضمین سلامت روده کودکان شما حیاتی است. در این مقاله جامع، به بررسی عمیق یبوست در کودکان می‌پردازیم؛ از دلایل اصلی گرفته تا راهکارهای خانگی موثر و توصیه‌های تغذیه‌ای کاربردی، و همچنین مروری بر رویکردهای پزشکی و زمان‌هایی که نیاز به مشورت با متخصص دارید.

یبوست در کودکان چیست و چرا اتفاق می‌افتد؟

یبوست به وضعیتی گفته می‌شود که کودک دفع مدفوع کمتر از حد معمول داشته باشد، یا مدفوع سفت و خشک باشد و دفع آن با درد یا دشواری همراه باشد. این مشکل می‌تواند در هر سنی از نوزادی تا دوران مدرسه رخ دهد، اما در دوران شروع مصرف غذاهای جامد و آموزش توالت رفتن، شیوع بیشتری دارد.

تعریف یبوست در کودکان

برخلاف بزرگسالان که تعریف دقیق‌تری برای یبوست دارند، در کودکان معیارهای زیر معمولاً نشان‌دهنده یبوست است:

  • تعداد دفعات: دفع مدفوع کمتر از دو بار در هفته. این معیار برای نوزادان شیرخواره می‌تواند متفاوت باشد.
  • قوام مدفوع: مدفوع خشک، سفت، تکه‌تکه یا گلوله‌ای که دفع آن دشوار است و ممکن است باعث زور زدن کودک شود.
  • درد یا ناراحتی: کودک هنگام دفع مدفوع درد را تجربه می‌کند یا از درد شکم شکایت دارد.
  • سایز مدفوع: مدفوع بسیار بزرگ یا بسیار کوچک که به سختی از مقعد عبور می‌کند.
  • نشانه‌های دیگر: وجود خون روشن روی مدفوع یا دستمال کاغذی (ناشی از پارگی‌های کوچک مقعد) و همچنین رفتارهایی نظیر پنهان شدن یا چمباتمه زدن برای جلوگیری از دفع.

علل شایع یبوست در کودکان

یبوست در کودکان اغلب به دلیل ترکیبی از عوامل تغذیه‌ای، رفتاری و محیطی ایجاد می‌شود و به ندرت ناشی از یک مشکل پزشکی جدی است. درک این عوامل به والدین کمک می‌کند تا رویکرد مناسبی برای پیشگیری و درمان انتخاب کنند.

  • تغییرات رژیم غذایی و کمبود فیبر: یکی از مهم‌ترین علل یبوست، عدم مصرف کافی فیبر غذایی است. فیبر به افزایش حجم مدفوع و نرمی آن کمک می‌کند. وقتی کودک از شیر مادر یا شیر خشک به غذاهای جامد منتقل می‌شود، یا زمانی که رژیم غذایی کودک فاقد میوه‌ها، سبزیجات و غلات کامل باشد، مدفوع سفت شده و دفع آن دشوار می‌گردد.
  • کمبود مایعات (آب کافی): آب برای حفظ نرمی مدفوع ضروری است. اگر کودک به اندازه کافی آب یا مایعات دیگر ننوشد، بدن آب را از مدفوع بازجذب می‌کند و آن را سفت و خشک می‌نماید.
  • نگه داشتن مدفوع: این عامل بسیار شایع است، به خصوص در دوران آموزش توالت رفتن. کودک ممکن است به دلایلی مانند ترس از درد ناشی از دفع مدفوع سفت، ترس از توالت، یا تمایل به بازی و نادیده گرفتن نیاز به دفع، مدفوع خود را نگه دارد. این نگه داشتن باعث می‌شود آب بیشتری از مدفوع جذب شود و آن را سفت‌تر و دفع آن را دردناک‌تر کند.
  • تغییرات محیطی و استرس: سفر، شروع مهدکودک یا مدرسه، یا هرگونه تغییر در روال عادی زندگی کودک می‌تواند باعث استرس شده و بر عملکرد روده تأثیر بگذارد.
  • مصرف برخی داروها: برخی داروها مانند آنتی‌هیستامین‌ها، داروهای ضد افسردگی خاص، و برخی مکمل‌های آهن می‌توانند یبوست را به عنوان عارضه جانبی ایجاد کنند.
  • بیماری‌های زمینه‌ای (نادر): در موارد بسیار نادر، یبوست می‌تواند نشانه‌ای از یک بیماری زمینه‌ای مانند بیماری هیرشپرونگ، کم‌کاری تیروئید، یا مشکلات عصبی باشد. این موارد معمولاً با نشانه‌های دیگری نیز همراه هستند و توسط پزشک تشخیص داده می‌شوند. [لینک به منبع معتبر خارجی: American Academy of Pediatrics]

نشانه‌های یبوست در کودکان را بشناسید

تشخیص زودهنگام یبوست به شما کمک می‌کند تا به سرعت برای درمان آن اقدام کنید و از مزمن شدن مشکل جلوگیری نمایید. والدین باید به تغییرات در عادات روده فرزندشان توجه کنند:

  • کاهش دفعات دفع: کودک کمتر از حد معمول مدفوع می‌کند.
  • مدفوع سفت، خشک و تکه‌تکه: شبیه سنگریزه یا گلوله‌های کوچک و خشک.
  • درد شکم یا ناراحتی: درد شکم، گرفتگی و نفخ شکم به خصوص قبل از دفع.
  • زور زدن بیش از حد: کودک برای دفع مدفوع باید تلاش زیادی کند و صورتش قرمز می‌شود.
  • احساس دفع ناکامل: کودک ممکن است بعد از دفع همچنان احساس نیاز به دفع داشته باشد.
  • خونریزی از مقعد: رگه‌های خون روشن روی مدفوع یا دستمال توالت، معمولاً به دلیل پارگی‌های کوچک در مقعد (شقاق مقعدی) ناشی از دفع مدفوع سفت.
  • کاهش اشتها: کودک ممکن است به دلیل ناراحتی یا پر بودن روده، تمایلی به خوردن غذا نداشته باشد.
  • رفتارهای اجتنابی: پنهان شدن پشت مبل، چمباتمه زدن، یا سفت کردن باسن برای جلوگیری از دفع. این رفتارها اغلب به اشتباه با تلاش برای دفع مدفوع اشتباه گرفته می‌شوند، اما در واقع کودک در حال نگه داشتن مدفوع است.
  • بی‌قراری و تحریک‌پذیری: به دلیل ناراحتی فیزیکی.
  • مشکلات ادراری: در برخی موارد، مدفوع سفت در روده بزرگ می‌تواند مثانه را تحت فشار قرار داده و باعث تکرر ادرار یا شب‌ادراری شود.

راهکارهای خانگی و تغذیه‌ای برای درمان و پیشگیری از یبوست

اکثر موارد یبوست در کودکان با تغییرات ساده در رژیم غذایی و سبک زندگی قابل درمان و پیشگیری هستند. صبر و مداومت کلید موفقیت است.

افزایش مصرف فیبر غذایی

فیبر غذایی حجم مدفوع را افزایش داده و آن را نرم‌تر می‌کند تا به راحتی از روده عبور کند. به تدریج فیبر را به رژیم غذایی کودک اضافه کنید تا از نفخ و گاز جلوگیری شود. هدف، رسیدن به حدود 14 گرم فیبر برای هر 1000 کالری دریافتی است.

  • میوه‌ها:
    • آلو: آلو و آب آلوی رقیق شده (برای کودکان بالای ۶ ماه) به دلیل داشتن سوربیتول، یک ملین طبیعی هستند.
    • گلابی و سیب: این میوه‌ها نیز منابع خوبی از فیبر هستند. پوست سیب را برای حفظ فیبر نگه دارید.
    • کیوی، توت‌فرنگی و پرتقال: دیگر میوه‌های سرشار از فیبر.
  • سبزیجات:
    • بروکلی، اسفناج، هویج، کدو سبز: این سبزیجات را به صورت بخارپز، پوره یا خرد شده در غذاهای کودک بگنجانید.
    • ذرت و نخود فرنگی: منابع خوب فیبر.
  • غلات کامل:
    • نان سبوس‌دار، جو دوسر، برنج قهوه‌ای: این محصولات را جایگزین غلات تصفیه شده (مثل نان سفید و برنج سفید) کنید.
    • غلات صبحانه فیبر بالا: اطمینان حاصل کنید که شکر زیادی نداشته باشند.
  • حبوبات:
    • عدس، لوبیا، نخود: منابع عالی فیبر و پروتئین. می‌توانید آن‌ها را در سوپ‌ها، خورشت‌ها یا به صورت پوره برای کودکان بزرگتر استفاده کنید.

یک مثال از تجربه والدین:
“یادم می‌آید وقتی پسرم سه ساله بود و دچار یبوست شده بود، هر بار که می‌خواست مدفوع کند، در خودش می‌پیچید و گریه می‌کرد. من واقعاً نگران شده بودم و نمی‌دانستم چه کنم. یک روز، پزشک پیشنهاد داد که هر روز صبح یک لیوان کوچک آب آلوی رقیق شده به او بدهم و در طول روز هم به جای آبمیوه‌های صنعتی، آب خالص و برش‌های سیب و گلابی را در دسترسش قرار دهم. در ابتدا مقاومت می‌کرد، اما با کمی خلاقیت – مثلاً بریدن میوه‌ها به اشکال حیوانات یا داستان‌سرایی درباره ‘ابرقهرمان فیبر’ که به شکمش کمک می‌کند – کم‌کم عادت کرد. بعد از چند هفته، تغییر شگفت‌انگیز بود! دیگر خبری از آن درد شکم و گریه‌های قبل از توالت نبود و او راحت‌تر دفع می‌کرد. این تجربه به من نشان داد که صبر و پشتکار در تغییر عادات غذایی، چقدر می‌تواند مؤثر باشد.”

تأمین آب کافی برای بدن

نوشیدن آب کافی برای حفظ نرمی مدفوع و حرکت روان آن در روده حیاتی است. مطمئن شوید که کودک شما در طول روز به اندازه کافی مایعات می‌نوشد. آب بهترین گزینه است.

  • آب: آب را در دسترس کودک قرار دهید. از بطری‌های آب جذاب یا فنجان‌های رنگی استفاده کنید.
  • آب میوه‌های طبیعی رقیق شده: در مقادیر کم، آب میوه‌هایی مانند سیب، گلابی یا آلو (بدون شکر افزودنی) می‌توانند کمک‌کننده باشند. به خاطر داشته باشید که آبمیوه‌های خالص می‌توانند قند زیادی داشته باشند، بنابراین رقیق کردن آن‌ها ضروری است.
  • سوپ و مایعات دیگر: سوپ‌ها و غذاهای آبکی نیز به تأمین مایعات بدن کمک می‌کنند.

برای اطلاعات بیشتر در مورد اهمیت آب و سلامت گوارش، می‌توانید به مقاله ما درباره [لینک داخلی به: سلامت روده کودکان] مراجعه کنید.

تشویق به فعالیت بدنی

فعالیت بدنی منظم به حرکت روده کمک می‌کند و می‌تواند از یبوست جلوگیری کند. کودکان را تشویق کنید که بازی کنند، بدوند، بپرند و از نظر فیزیکی فعال باشند. نیازی به ورزش‌های سازمان‌یافته نیست؛ حتی بازی در پارک یا حیاط خانه می‌تواند بسیار مؤثر باشد.

آموزش توالت رفتن و عادات صحیح دفع

ایجاد عادات صحیح دفع از دوران آموزش توالت بسیار مهم است. برای این کار:

  • زمان‌بندی منظم: کودک را تشویق کنید که حدود ۱۵ تا ۳۰ دقیقه بعد از وعده‌های غذایی (به خصوص صبحانه) برای مدت ۵ تا ۱۰ دقیقه روی توالت بنشیند. این زمان‌ها معمولاً زمان‌هایی هستند که روده بیشترین فعالیت را دارد (رفلکس گاستروکولیک).
  • پایه برای پاها: اطمینان حاصل کنید که پاهای کودک روی یک پایه یا چهارپایه قرار گیرد. این کار به او کمک می‌کند تا در موقعیت مناسب برای دفع قرار گیرد و بتواند عضلات خود را بهتر شل کند.
  • عدم فشار آوردن: به کودک آموزش دهید که آرام باشد و نیازی به زور زدن بیش از حد نیست.
  • تأکید بر گوش دادن به بدن: به کودک بیاموزید که به نشانه‌های بدنش توجه کند و هر زمان احساس نیاز به دفع داشت، فوراً به توالت برود و مدفوعش را نگه ندارد.
پست پیشنهادی برای شما :  تب در کودکان: راهنمای کامل والدین برای تشخیص و درمان

نکات خاص برای نوزادان

یبوست در نوزادان می‌تواند نگران‌کننده باشد، اما معمولاً با اقدامات ساده قابل رفع است:

  • ماساژ شکم: به آرامی شکم نوزاد را در جهت عقربه‌های ساعت ماساژ دهید یا پاهای او را به حالت دوچرخه‌سواری حرکت دهید تا به حرکت روده کمک کند.
  • آب یا آبمیوه رقیق شده: برای نوزادان بالای ۶ ماه، مقدار کمی آب یا آب آلوی بسیار رقیق شده (فقط با مشورت پزشک) می‌تواند مفید باشد.
  • تغییر شیر خشک: اگر نوزاد با شیر خشک تغذیه می‌شود، ممکن است پزشک تغییر نوع شیر خشک را پیشنهاد دهد. هرگز بدون مشورت با پزشک شیر خشک را تغییر ندهید.
  • غذاهای فیبردار برای نوزادان بالای ۶ ماه: پس از شروع غذای جامد، پوره میوه‌هایی مانند آلو، گلابی یا هلو و همچنین پوره سبزیجاتی مانند نخود فرنگی می‌تواند کمک کننده باشد.

برای اطلاعات بیشتر در مورد مشکلات گوارشی رایج در نوزادان، می‌توانید مقاله [لینک داخلی به: مشکلات گوارشی در نوزادان] را مطالعه کنید.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟ (خط قرمزها)

اگرچه اغلب موارد یبوست در خانه قابل کنترل هستند، اما در برخی شرایط مراجعه به پزشک ضروری است. نادیده گرفتن برخی نشانه‌ها می‌تواند به مشکلات جدی‌تر منجر شود. در صورت مشاهده هر یک از موارد زیر، فوراً با پزشک متخصص اطفال مشورت کنید:

  • عدم بهبود با راهکارهای خانگی: اگر پس از یک هفته اعمال تغییرات در رژیم غذایی و سبک زندگی، یبوست کودک بهبود نیافت یا بدتر شد.
  • درد شدید شکم یا استفراغ: این می‌تواند نشانه‌ای از انسداد روده یا سایر مشکلات جدی باشد.
  • خون در مدفوع: اگرچه رگه‌های کوچک خون روی مدفوع سفت می‌تواند ناشی از شقاق مقعدی باشد، اما خونریزی بیشتر، به خصوص اگر با تب، کاهش وزن یا درد شدید همراه باشد، نیاز به بررسی فوری دارد.
  • کاهش وزن یا عدم افزایش وزن مناسب: یبوست مزمن می‌تواند بر جذب مواد مغذی تأثیر بگذارد.
  • یبوست از بدو تولد: اگر نوزاد شما در ۲۴ تا ۴۸ ساعت اول پس از تولد، مکونیوم (اولین مدفوع نوزاد) را دفع نکرد، این یک علامت هشدار است و نیاز به بررسی فوری پزشکی دارد.
  • تب: یبوست همراه با تب می‌تواند نشانه‌ای از عفونت یا التهاب باشد.
  • ورم یا اتساع شکم: شکم کودک به طور غیرعادی بزرگ و سفت به نظر می‌رسد.
  • رفتار غیرعادی یا خواب‌آلودگی بیش از حد: کودک بی‌حال، بسیار خواب‌آلود یا تحریک‌پذیر است.
  • وجود مدفوع مایع در پوشک یا لباس زیر: این می‌تواند نشانه‌ای از نشت مدفوع (Encopresis) باشد که در اثر انسداد شدید مدفوع سفت در روده بزرگ اتفاق می‌افتد. مدفوع مایع از اطراف مدفوع سفت نشت می‌کند.

مراجعه منظم به پزشک در دوران [لینک داخلی به: رشد کودک نوپا] اهمیت ویژه‌ای دارد تا هرگونه مشکل احتمالی، از جمله مشکلات گوارشی، به موقع شناسایی و درمان شود. پزشک می‌تواند علت اصلی یبوست را تشخیص داده و در صورت لزوم، درمان‌های دارویی یا مداخلات بیشتری را توصیه کند. [لینک به منبع معتبر خارجی: National Institutes of Health]

رویکردهای پزشکی در درمان یبوست مزمن

در صورتی که راهکارهای خانگی کافی نباشند، پزشک ممکن است داروهای خاصی را تجویز کند. مهم است که هرگز بدون مشورت با پزشک، داروی ملین به کودک ندهید.

  • داروهای ملین اسموتیک: این داروها با کشیدن آب به داخل روده، مدفوع را نرم می‌کنند. پلی‌اتیلن گلیکول (PEG) یکی از رایج‌ترین و ایمن‌ترین ملین‌های تجویز شده برای کودکان است. پودر ملین PEG بدون جذب در بدن، به صورت پودر حل شده در آب یا آبمیوه به کودک داده می‌شود و می‌تواند به صورت طولانی‌مدت و تحت نظر پزشک مصرف شود.
  • نرم‌کننده‌های مدفوع: مانند داکوسات سدیم (docusate sodium)، که به مدفوع کمک می‌کنند تا آب بیشتری جذب کرده و نرم‌تر شود.
  • ملین‌های محرک: مانند بیزاکودیل یا سنا. این ملین‌ها معمولاً برای یبوست مزمن در کودکان توصیه نمی‌شوند مگر در موارد خاص و تحت نظارت دقیق پزشک، زیرا می‌توانند باعث وابستگی یا عوارض جانبی شوند.
  • تنقیه (Enema) یا شیاف: در موارد یبوست شدید و انسداد، ممکن است پزشک برای تخلیه فوری روده، استفاده از تنقیه یا شیاف گلیسرین را توصیه کند. این روش‌ها نیز باید فقط با دستور پزشک و تحت نظارت وی انجام شوند.
  • بیوفیدبک (Biofeedback): در موارد یبوست مزمن و مقاوم به درمان، به خصوص در کودکان بزرگتر که مشکل در هماهنگی عضلات کف لگن دارند، بیوفیدبک می‌تواند به کودک آموزش دهد که چگونه عضلات خود را برای دفع صحیح مدفوع شل کند.

پیگیری منظم با پزشک متخصص اطفال یا یک متخصص گوارش کودکان برای تنظیم دوز داروها و نظارت بر پیشرفت درمان ضروری است. هدف این است که کودک بتواند به صورت منظم و بدون درد، مدفوع نرم دفع کند و از بازگشت یبوست جلوگیری شود.

[لینک به منبع معتبر خارجی: Mayo Clinic]

نتیجه‌گیری

یبوست در کودکان یک مشکل رایج و قابل درمان است که با آگاهی، صبر و مداومت والدین قابل کنترل است. با تمرکز بر تغذیه غنی از فیبر، تأمین آب کافی، تشویق به فعالیت بدنی و ایجاد عادات صحیح توالت رفتن، می‌توانید به سلامت گوارش فرزندتان کمک شایانی کنید. شناخت نشانه‌های هشداردهنده و دانستن زمان مناسب برای مراجعه به پزشک، اطمینان می‌دهد که هرگونه مشکل جدی به موقع تشخیص داده شده و درمان شود. به یاد داشته باشید که شما تنها نیستید و بسیاری از والدین با این چالش مواجه هستند. با رویکردی آرام و مثبت، می‌توانید به فرزندتان کمک کنید تا از ناراحتی یبوست رهایی یابد و زندگی سالم‌تری داشته باشد.

سه نکته کلیدی

  1. تغذیه و آب، سنگ بنای درمان: افزایش مصرف فیبر (میوه‌ها، سبزیجات، غلات کامل، حبوبات) و اطمینان از نوشیدن آب کافی، مهم‌ترین گام‌ها در پیشگیری و درمان یبوست هستند.
  2. توجه به عادات و سبک زندگی: تشویق به فعالیت بدنی منظم و ایجاد یک روتین ثابت و مثبت برای توالت رفتن، به ویژه بعد از غذا، به سلامت روده کودکان کمک می‌کند.
  3. زمان‌بندی مراجعه به پزشک: در صورت عدم بهبود با راهکارهای خانگی، وجود درد شدید، خون در مدفوع، تب یا کاهش وزن، فوراً با پزشک مشورت کنید. هرگز بدون توصیه پزشک به کودک خود دارو ندهید.

بخش پرسش و پاسخ (FAQ)

۱. آیا یبوست در نوزادان شیرخواره طبیعی است؟

نوزادان شیرخواره معمولاً مدفوع نرم و آبکی دارند و ممکن است چندین بار در روز یا هر چند روز یک بار دفع داشته باشند. اگر مدفوع نوزاد شیرخواره سفت، خشک یا گلوله‌ای است، یا نوزاد در دفع آن درد دارد، ممکن است یبوست باشد. در این صورت، حتماً با پزشک مشورت کنید.

۲. چه نوع ملین‌هایی برای کودکان بی‌خطرند؟

ملین‌های اسموتیک مانند پلی‌اتیلن گلیکول (PEG) که با نام‌های تجاری مختلف موجود هستند، معمولاً بی‌خطرترین و مؤثرترین ملین‌ها برای کودکان محسوب می‌شوند. با این حال، استفاده از هرگونه پودر ملین یا داروی دیگر برای یبوست کودک باید فقط با تجویز و نظارت پزشک صورت گیرد.

۳. چقدر طول می‌کشد تا درمان یبوست اثر کند؟

برای یبوست‌های خفیف، تغییرات در رژیم غذایی و افزایش مصرف مایعات ممکن است ظرف چند روز تا یک هفته نتایج مثبتی را نشان دهد. اما در موارد یبوست مزمن‌تر، ممکن است چندین هفته یا حتی ماه‌ها طول بکشد تا روده به حالت طبیعی بازگردد و عادات دفع منظم شوند. صبر و پیگیری مداوم بسیار مهم است.

۴. آیا یبوست مزمن می‌تواند عوارض جدی داشته باشد؟

بله، یبوست مزمن و درمان نشده می‌تواند منجر به عوارضی مانند شقاق مقعدی (پارگی‌های دردناک در پوست اطراف مقعد)، هموروئید، بزرگ شدن روده بزرگ (Megacolon)، و نشت مدفوع (Encopresis) شود که در آن مدفوع مایع از اطراف مدفوع سفت محبوس شده در روده نشت می‌کند. همچنین می‌تواند بر اشتهای کودک و کیفیت زندگی او تأثیر بگذارد.

۵. نقش شیر (لبنیات) در یبوست کودکان چیست؟

در برخی از کودکان، مصرف بیش از حد لبنیات (شیر گاو، پنیر، ماست) می‌تواند باعث یبوست شود، اما این موضوع برای همه کودکان صادق نیست. اگر مشکوک هستید که لبنیات باعث یبوست فرزندتان می‌شود، با پزشک مشورت کنید. پزشک ممکن است پیشنهاد دهد که برای مدتی مصرف لبنیات را کاهش داده و واکنش کودک را مشاهده کنید.

۶. چگونه کودک را به نوشیدن آب بیشتر تشویق کنیم؟

کودکان را می‌توان با روش‌های خلاقانه به نوشیدن آب بیشتر تشویق کرد: استفاده از لیوان‌های رنگی و جذاب، نی‌های فانتزی، اضافه کردن تکه‌های میوه (مانند توت‌فرنگی یا خیار) به آب برای طعم‌دهی ملایم، یا بازی‌هایی که در آن نوشیدن آب بخشی از بازی است. همیشه آب را در دسترس آن‌ها قرار دهید و خودتان نیز الگوی خوبی باشید.

۷. آیا یبوست در کودکان پیش‌دبستانی بیشتر است؟

بله، دوران پیش‌دبستانی (حدود ۲ تا ۵ سالگی) و آغاز آموزش توالت رفتن، یکی از اوج‌های شیوع یبوست در کودکان است. در این دوره، کودکان ممکن است به دلیل استرس ناشی از آموزش توالت، ترس از درد دفع، یا مشغول بازی بودن و نادیده گرفتن نیاز به دفع، مدفوع خود را نگه دارند که منجر به یبوست می‌شود.