آنفولانزای کودکان: علائم، پیشگیری و درمان

هیچ چیز برای یک والد نگران‌کننده‌تر از دیدن فرزند بیمارش نیست، به‌خصوص وقتی که صحبت از بیماری‌هایی مانند آنفولانزا به میان می‌آید. آنفولانزا، این ویروس زیرک و فصلی، هر سال در کمین سلامت کودکان ماست و می‌تواند از یک سرماخوردگی ساده فراتر رفته و عوارض جدی ایجاد کند. به عنوان والدین، آگاهی از علائم، روش‌های پیشگیری مؤثر و رویکردهای درمانی صحیح نه تنها به آرامش خاطر ما کمک می‌کند، بلکه سپری محکم برای محافظت از سلامت دلبندانمان خواهد بود.

این مقاله جامع، با تکیه بر دانش روز پزشکی و توصیه‌های متخصصین سلامت، به شما کمک می‌کند تا با جنبه‌های مختلف آنفولانزا در کودکان آشنا شوید. از تشخیص زودهنگام علائم گرفته تا راهکارهای پیشگیرانه و بهترین روش‌های درمانی، در کنار شما خواهیم بود تا با بینشی عمیق‌تر و قدم‌هایی مطمئن‌تر، از سلامت فرزندان خود مراقبت کنید.

آنفولانزا در کودکان چیست و چرا باید جدی گرفته شود؟

آنفولانزا یک بیماری تنفسی واگیردار است که توسط ویروس‌های آنفولانزا ایجاد می‌شود. این ویروس‌ها دستگاه تنفسی (بینی، گلو و ریه‌ها) را تحت تأثیر قرار می‌دهند و می‌توانند باعث بیماری خفیف تا شدید شوند. در کودکان، به‌ویژه نوزادان و خردسالان، سیستم ایمنی هنوز در حال تکامل است و به همین دلیل، بیشتر مستعد ابتلا به آنفولانزا و تجربه عوارض جدی‌تر آن هستند. تفاوت اصلی آنفولانزا با سرماخوردگی در شدت علائم و پتانسیل بروز عوارض خطرناک‌تر است.

در حالی که سرماخوردگی معمولاً با علائمی مانند آبریزش بینی، عطسه و سرفه خفیف همراه است، آنفولانزا ناگهانی‌تر شروع شده و با تب بالا، بدن درد شدید، خستگی مفرط و سرفه خشک همراه است. کودکان مبتلا به آنفولانزا ممکن است به ذات‌الریه، عفونت گوش یا حتی در موارد نادر به مشکلات عصبی دچار شوند. به همین دلیل، شناخت و درمان به موقع آنفولانزا در کودکان از اهمیت حیاتی برخوردار است.

شناسایی علائم آنفولانزا در کودکان: نشانه‌های هشدار دهنده

تشخیص زودهنگام علائم آنفولانزا می‌تواند کلید مدیریت مؤثر بیماری و پیشگیری از عوارض باشد. والدین باید هوشیار باشند و تفاوت‌های ظریف بین یک سرماخوردگی ساده و آنفولانزا را درک کنند.

علائم اولیه و رایج آنفولانزا

  • تب بالا: یکی از شایع‌ترین علائم، تب ناگهانی و بالا (معمولاً بالای ۳۸.۵ درجه سانتی‌گراد) است که می‌تواند تا ۴۰ درجه نیز برسد.
  • سرفه خشک و مداوم: سرفه‌هایی که ممکن است آزاردهنده و دردناک باشند.
  • بدن درد و کوفتگی: کودک ممکن است از درد عضلات و مفاصل شکایت کند یا بی‌قرار به نظر برسد.
  • خستگی و بی‌حالی شدید: کودک انرژی کمی دارد، بازی نمی‌کند و بیشتر می‌خوابد.
  • لرز: احساس سرما به همراه لرز.
  • سردرد: به‌ویژه در کودکان بزرگتر.

علائم کمتر شایع اما مهم

  • گلودرد: ممکن است گلو متورم و دردناک باشد.
  • آبریزش یا گرفتگی بینی: این علامت در آنفولانزا کمتر از سرماخوردگی شایع است اما می‌تواند رخ دهد.
  • تهوع، استفراغ و اسهال: این علائم به خصوص در نوزادان و کودکان خردسال شایع‌تر هستند و می‌توانند منجر به دهیدراتاسیون (کم آبی) شوند.
  • کاهش اشتها: کودک ممکن است تمایلی به خوردن غذا نداشته باشد.

علائم هشدار دهنده و نیاز به مراجعه فوری به پزشک

برخی علائم نشان‌دهنده یک وضعیت جدی‌تر هستند و نیاز به مراقبت پزشکی فوری دارند. در صورت مشاهده هر یک از موارد زیر، بلافاصله با پزشک تماس بگیرید یا به نزدیک‌ترین مرکز درمانی مراجعه کنید:

  • مشکل در تنفس یا تنگی نفس: تنفس سریع، کوتاه، یا خس‌خس سینه. ممکن است متوجه بالا و پایین رفتن شدید قفسه سینه یا استفاده از عضلات شکم برای نفس کشیدن شوید.
  • کبودی یا آبی شدن لب‌ها، صورت یا بستر ناخن‌ها: نشانه‌ای از کمبود اکسیژن.
  • درد شدید و مداوم قفسه سینه یا شکم.
  • گیجی ناگهانی یا کاهش سطح هوشیاری: کودک نمی‌تواند به خوبی با شما ارتباط برقرار کند یا محیط اطراف را تشخیص دهد.
  • حمله صرع یا تشنج.
  • تب بالای پایدار: تب بالا که حتی با داروهای تب‌بر پایین نمی‌آید.
  • بدتر شدن سرفه: سرفه‌هایی که به تدریج شدیدتر می‌شوند.
  • دهیدراتاسیون (کم آبی): عدم نوشیدن مایعات کافی، خشکی دهان، عدم دفع ادرار به مدت طولانی، بی‌حالی شدید.
  • بدتر شدن بیماری‌های مزمن: در کودکان با بیماری‌های زمینه‌ای (مانند آسم، دیابت)، آنفولانزا می‌تواند باعث تشدید بیماری اصلی شود.

داستان کوتاه: مادری به نام سارا به یاد می‌آورد که چگونه فرزند سه‌ساله‌اش، آرش، در ابتدا فقط کمی بی‌حال بود و اشتها نداشت. او فکر می‌کرد آرش ممکن است خسته باشد یا یک سرماخوردگی جزئی گرفته باشد. اما وقتی تب آرش به سرعت بالا رفت و به جای بازیگوشی همیشگی، فقط می‌خواست بخوابد و از درد پا شکایت می‌کرد، سارا متوجه شد که این یک سرماخوردگی معمولی نیست. او با هوشیاری تمام به پزشک مراجعه کرد و تشخیص آنفولانزا در مراحل اولیه، به درمان به موقع و پیشگیری از عوارض جدی‌تر کمک کرد. این تجربه به سارا آموخت که هرگز نباید علائم آنفولانزا را دست‌کم بگیرد و به غریزه مادرانه‌اش اعتماد کند.

پیشگیری از آنفولانزا در کودکان: سپری محکم برای سلامت فرزندتان

پیشگیری، همواره بهترین راهکار در برابر بیماری‌هاست، به‌ویژه در مورد ویروس آنفولانزا. با اتخاذ چند گام ساده و مؤثر، می‌توانید خطر ابتلای فرزندتان به آنفولانزا و انتشار آن را به طور قابل توجهی کاهش دهید.

واکسیناسیون آنفولانزا: مؤثرترین راه پیشگیری

واکسن آنفولانزا، سنگ بنای پیشگیری از این بیماری است. هر ساله، واکسن جدیدی متناسب با سویه‌های غالب ویروس تولید می‌شود و تزریق آن برای تمام افراد بالای ۶ ماه توصیه می‌شود. این واکسن نه تنها خطر ابتلا را کاهش می‌دهد، بلکه در صورت ابتلا، شدت بیماری و احتمال بروز عوارض را به میزان چشمگیری کم می‌کند. [لینک به منبع معتبر خارجی: Centers for Disease Control and Prevention (CDC)]

  • چه کسی باید واکسینه شود؟ تمامی کودکان بالای ۶ ماه، به خصوص کودکانی که دارای بیماری‌های زمینه‌ای هستند یا در معرض خطر بالای عوارض قرار دارند.
  • چه زمانی واکسینه شود؟ معمولاً در اوایل پاییز، قبل از شروع فصل آنفولانزا، بهترین زمان برای واکسیناسیون است. با این حال، تزریق واکسن در هر زمان از فصل آنفولانزا می‌تواند مفید باشد.
  • ایمنی واکسن: واکسن آنفولانزا ایمن و مؤثر است. عوارض جانبی معمولاً خفیف و کوتاه مدت هستند، مانند درد یا قرمزی در محل تزریق.
  • اهمیت واکسیناسیون سالانه: از آنجا که سویه‌های ویروس آنفولانزا هر سال تغییر می‌کنند، واکسیناسیون سالانه برای محافظت مستمر ضروری است.

رعایت بهداشت فردی و محیطی

رعایت اصول بهداشتی ساده، نقش مهمی در کنترل انتشار آنفولانزا دارد:

  • شستشوی مکرر دست‌ها: به کودکان آموزش دهید که دست‌های خود را به طور منظم و با آب و صابون، حداقل به مدت ۲۰ ثانیه، به‌ویژه پس از سرفه، عطسه یا دستشویی رفتن، بشویند. استفاده از ضدعفونی‌کننده‌های الکلی دست نیز در صورت عدم دسترسی به آب و صابون مفید است.
  • پوشاندن دهان و بینی هنگام سرفه و عطسه: به کودک بیاموزید که هنگام سرفه یا عطسه، دهان و بینی خود را با دستمال کاغذی یا قسمت داخلی آرنج خود بپوشاند و سپس دستمال را در سطل زباله بیندازد.
  • اجتناب از تماس دست با چشم، بینی و دهان: ویروس‌ها می‌توانند از طریق این نقاط وارد بدن شوند.
  • ضدعفونی سطوح: تمیز کردن و ضدعفونی منظم سطوح پرکاربرد در منزل و محیط‌های آموزشی (مانند میز، دستگیره در، اسباب‌بازی‌ها).
  • تهویه مناسب: باز کردن پنجره‌ها برای تهویه هوا و کاهش غلظت ویروس‌ها در محیط بسته.

تقویت سیستم ایمنی بدن کودکان به صورت طبیعی

یک سیستم ایمنی قوی، بهترین دفاع طبیعی بدن در برابر عفونت‌هاست. با رعایت نکات زیر، می‌توانید به تقویت این سد دفاعی در فرزندتان کمک کنید:

  • تغذیه سالم و متعادل: مصرف کافی میوه‌ها، سبزیجات تازه، غلات کامل و پروتئین‌های بدون چربی. این مواد غذایی سرشار از ویتامین‌ها و مواد معدنی ضروری برای عملکرد بهینه سیستم ایمنی هستند.
  • خواب کافی: اطمینان حاصل کنید که کودک شما به اندازه کافی می‌خوابد. کمبود خواب می‌تواند سیستم ایمنی را تضعیف کند. نیاز به خواب در سنین مختلف متفاوت است.
  • فعالیت بدنی منظم: بازی و فعالیت‌های فیزیکی منظم نه تنها به رشد جسمی کودک کمک می‌کند، بلکه باعث بهبود عملکرد سیستم ایمنی نیز می‌شود.
  • مدیریت استرس: استرس مزمن می‌تواند بر سیستم ایمنی تأثیر منفی بگذارد. محیطی آرام و حمایت‌کننده برای کودک فراهم کنید.

[لینک داخلی به: تقویت سیستم ایمنی کودکان: راهکارهای جامع برای والدین]

همچنین، اجتناب از تماس با افراد بیمار (تا حد امکان) و ماندن در منزل در صورت بیمار شدن خود کودک، به جلوگیری از انتشار ویروس کمک می‌کند.

درمان آنفولانزا در کودکان: مراقبت‌های خانگی و پزشکی

زمانی که کودک شما به آنفولانزا مبتلا می‌شود، هدف اصلی درمان، کاهش علائم، پیشگیری از عوارض و تسریع روند بهبودی است. این روند شامل ترکیبی از مراقبت‌های حمایتی در منزل و در صورت لزوم، داروهای تجویز شده توسط پزشک خواهد بود.

مراقبت‌های حمایتی در منزل

بیشتر موارد آنفولانزا در کودکان را می‌توان با موفقیت در منزل مدیریت کرد. این مراقبت‌ها به بدن کودک کمک می‌کنند تا با عفونت ویروسی مبارزه کند:

  • استراحت کافی: کودک باید تا زمانی که تب او برطرف نشده و حال عمومی‌اش بهبود نیافته، در منزل بماند و استراحت کند. استراحت به بدن کمک می‌کند تا انرژی خود را برای مبارزه با ویروس متمرکز کند.
  • هیدراتاسیون (نوشیدن مایعات فراوان): تب و از دست دادن آب بدن از طریق تعریق، استفراغ یا اسهال می‌تواند خطرناک باشد. اطمینان حاصل کنید که کودک شما مایعات زیادی می‌نوشد. آب، آبمیوه‌های رقیق شده، سوپ‌های رقیق و محلول‌های آبرسان خوراکی (ORS) گزینه‌های مناسبی هستند. از نوشیدنی‌های شیرین و کافئین‌دار خودداری کنید.
  • کنترل تب: از داروهای تب‌بر مانند استامینوفن (تیلنول) یا ایبوپروفن (ادویل، موترین) با دوز مناسب سن و وزن کودک، طبق دستور پزشک یا داروساز استفاده کنید. هرگز به کودکان زیر ۱۲ سال آسپرین ندهید، زیرا می‌تواند خطر ابتلا به سندرم ری، یک بیماری نادر اما جدی را افزایش دهد. [لینک داخلی به: درمان تب در کودکان: راهنمای کامل برای والدین]
  • تسکین سرفه و گلودرد:
    • عسل: برای کودکان بالای یک سال، یک قاشق چای‌خوری عسل می‌تواند به تسکین سرفه و گلودرد کمک کند.
    • مایعات گرم: چای کم‌رنگ، آب ولرم با عسل و لیمو، یا سوپ گرم می‌تواند گلودرد را تسکین دهد.
    • مرطوب‌کننده هوا: استفاده از بخور سرد در اتاق کودک می‌تواند به کاهش احتقان بینی و سرفه کمک کند.
    • قطره‌های بینی نمکی: برای باز کردن مجاری بینی و کاهش گرفتگی، می‌توانید از قطره‌های بینی نمکی استفاده کنید.
پست پیشنهادی برای شما :  تب در کودکان: راهنمای جامع علل، علائم و درمان‌های خانگی

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟

علاوه بر علائم هشدار دهنده ذکر شده در بخش علائم، در موارد زیر نیز باید با پزشک مشورت کنید:

  • کودک شما کمتر از ۶ ماه دارد و علائم آنفولانزا را نشان می‌دهد.
  • علائم کودک پس از چند روز بهبود نمی‌یابد یا بدتر می‌شود.
  • کودک شما بیماری مزمن (مانند آسم، دیابت، بیماری قلبی) دارد.
  • تب کودک با دارو پایین نمی‌آید.

داروهای ضد ویروس آنفولانزا

در برخی موارد، پزشک ممکن است داروهای ضد ویروس آنفولانزا را تجویز کند. این داروها برای مبارزه مستقیم با ویروس آنفولانزا طراحی شده‌اند و می‌توانند شدت و مدت بیماری را کاهش دهند. اثربخشی این داروها در صورتی بیشتر است که در ۴۸ ساعت اول پس از شروع علائم مصرف شوند. این داروها فقط با تجویز پزشک و در موارد خاص (مانند کودکان در معرض خطر بالای عوارض) استفاده می‌شوند. [لینک به منبع معتبر خارجی: American Academy of Pediatrics]

توجه: این داروها جایگزین واکسن آنفولانزا نیستند.

داروهای ممنوعه و احتیاط‌ها

  • آسپرین: همانطور که قبلاً ذکر شد، هرگز به کودکان و نوجوانان مبتلا به آنفولانزا یا بیماری‌های ویروسی دیگر آسپرین ندهید.
  • آنتی‌بیوتیک‌ها: آنفولانزا یک بیماری ویروسی است، بنابراین آنتی‌بیوتیک‌ها (که برای درمان عفونت‌های باکتریایی هستند) در درمان آن بی‌اثرند. استفاده بی‌رویه از آنتی‌بیوتیک‌ها می‌تواند به مقاومت دارویی منجر شود.
  • داروهای سرفه و سرماخوردگی بدون نسخه (OTC): برای کودکان زیر ۶ سال، استفاده از این داروها توصیه نمی‌شود و در کودکان بزرگتر نیز باید با احتیاط و مشورت پزشک صورت گیرد.

عوارض احتمالی آنفولانزا در کودکان: آنچه باید بدانید

گرچه بیشتر کودکان از آنفولانزا بهبود می‌یابند، اما در برخی موارد، این بیماری می‌تواند منجر به عوارض جدی شود. شناخت این عوارض به والدین کمک می‌کند تا هوشیار باشند و در صورت لزوم، به سرعت اقدام کنند.

  • پنومونی (ذات‌الریه): این شایع‌ترین عارضه جدی آنفولانزا است که می‌تواند توسط ویروس آنفولانزا یا یک عفونت باکتریایی ثانویه ایجاد شود. ذات‌الریه می‌تواند خطرناک باشد و نیاز به بستری شدن در بیمارستان دارد. علائم شامل تب بالا، سرفه مداوم، تنگی نفس و درد قفسه سینه است.
  • برونشیولیت: به‌ویژه در نوزادان و کودکان خردسال، آنفولانزا می‌تواند باعث التهاب و تورم برونشیول‌ها (کوچکترین مجاری هوایی در ریه‌ها) شود که منجر به خس‌خس سینه و مشکل در تنفس می‌شود.
  • عفونت گوش: عفونت‌های باکتریایی گوش میانی (اوتیت میانی) یکی از عوارض شایع آنفولانزا در کودکان است.
  • سینوزیت: التهاب و عفونت سینوس‌ها نیز می‌تواند به دنبال آنفولانزا رخ دهد.
  • دهیدراتاسیون (کم آبی): به دلیل تب، استفراغ و اسهال (به خصوص در نوزادان)، کودک ممکن است دچار کم آبی شدید شود.
  • تشدید بیماری‌های مزمن: در کودکان مبتلا به بیماری‌هایی مانند آسم، دیابت، بیماری‌های قلبی یا عصبی، آنفولانزا می‌تواند باعث تشدید و عود این بیماری‌ها شود.
  • میوکاردیت (التهاب عضله قلب)، انسفالیت (التهاب مغز) یا رابدومیولیز (آسیب عضلانی): این عوارض نادر اما بسیار جدی هستند و می‌توانند تهدیدکننده حیات باشند.

[لینک به منبع معتبر خارجی: World Health Organization (WHO)] توصیه می‌کند که به علائم عوارض آنفولانزا به سرعت واکنش نشان داده شود.

تفاوت آنفولانزا با سرماخوردگی: تشخیص صحیح

یکی از چالش‌های والدین، تشخیص بین آنفولانزا و سرماخوردگی است، زیرا هر دو بیماری‌های تنفسی هستند و علائم مشترکی دارند. با این حال، تفاوت‌های کلیدی وجود دارد که می‌تواند به شما در تصمیم‌گیری کمک کند:

ویژگی آنفولانزا سرماخوردگی
شروع علائم ناگهانی و شدید تدریجی و ملایم
تب شایع، بالا (۳۸.۵ درجه سانتی‌گراد یا بیشتر) و اغلب پایدار نادر، معمولاً خفیف، بیشتر در نوزادان
بدن درد و کوفتگی شایع و شدید نادر و خفیف
خستگی و بی‌حالی شایع، شدید و طولانی مدت خفیف و کوتاه مدت
سرفه شایع، خشک و گاهی شدید خفیف تا متوسط، ممکن است همراه با خلط باشد
گلودرد شایع و ممکن است شدید باشد شایع و معمولاً خفیف
آبریزش یا گرفتگی بینی گاهی، اما کمتر از سرماخوردگی شایع و از علائم اولیه
سردرد شایع نادر
عوارض جدی شایع‌تر (ذات‌الریه، برونشیولیت) بسیار نادر

اگرچه این جدول می‌تواند راهنمای خوبی باشد، اما در نهایت، پزشک می‌تواند با بررسی دقیق علائم و در صورت لزوم، انجام آزمایش‌های تشخیصی، تفاوت این دو بیماری را مشخص کند. [لینک داخلی به: سرماخوردگی یا آنفولانزا: تفاوت‌ها و راهکارهای درمانی]

نتیجه‌گیری

آنفولانزا در کودکان یک بیماری جدی است که نیاز به توجه و مراقبت ویژه والدین دارد. با درک صحیح علائم، پیگیری جدی اقدامات پیشگیرانه و آگاهی از بهترین رویکردهای درمانی، می‌توانید نقش مؤثری در حفظ سلامت و شادابی فرزندتان ایفا کنید. به یاد داشته باشید که واکسیناسیون سالانه، رعایت بهداشت فردی و تقویت سیستم ایمنی بدن، ستون‌های اصلی پیشگیری هستند. در صورت بروز علائم، آرامش خود را حفظ کرده، علائم هشدار دهنده را بشناسید و در صورت لزوم، به سرعت با پزشک مشورت کنید. دانش و آمادگی شما، بهترین دفاع در برابر این مهمان ناخوانده فصلی است.

۳ نکته کلیدی

  1. واکسیناسیون سالانه بهترین محافظت است: اطمینان حاصل کنید که کودک شما هر سال واکسن آنفولانزا را دریافت می‌کند، زیرا این مؤثرترین راه برای پیشگیری از بیماری شدید و عوارض آن است.
  2. علائم هشدار دهنده را بشناسید و سریعاً اقدام کنید: در صورت مشاهده هر گونه مشکل در تنفس، کبودی لب‌ها، بی‌حالی شدید یا تب بالای پایدار، بلافاصله به پزشک مراجعه کنید.
  3. مراقبت‌های حمایتی در منزل ضروری است: استراحت کافی، مصرف مایعات فراوان و کنترل تب با داروهای مناسب (تحت نظر پزشک)، بخش مهمی از روند بهبودی را تشکیل می‌دهد.

پرسش و پاسخ (FAQ)

۱. آیا آنفولانزا همیشه نیاز به مراجعه به پزشک دارد؟

خیر، بسیاری از موارد آنفولانزای خفیف در کودکان با مراقبت‌های خانگی و استراحت بهبود می‌یابند. با این حال، در صورت مشاهده علائم هشدار دهنده، سن کودک کمتر از ۶ ماه، یا وجود بیماری‌های زمینه‌ای در کودک، مراجعه فوری به پزشک ضروری است.

۲. چه مدت طول می‌کشد تا کودک از آنفولانزا بهبود یابد؟

معمولاً علائم آنفولانزا در کودکان بین ۵ تا ۷ روز طول می‌کشد، اما خستگی و ضعف ممکن است برای یک یا دو هفته ادامه داشته باشد. در صورت بروز عوارض، دوره بهبودی طولانی‌تر خواهد بود.

۳. آیا واکسن آنفولانزا می‌تواند باعث آنفولانزا شود؟

خیر، واکسن آنفولانزا حاوی ویروس زنده نیست و نمی‌تواند باعث بیماری آنفولانزا شود. برخی افراد ممکن است پس از واکسیناسیون علائم خفیفی مانند تب پایین، درد عضلانی یا درد در محل تزریق را تجربه کنند که نشان‌دهنده واکنش بدن به واکسن و ساخت آنتی‌بادی است.

۴. چگونه تفاوت بین سرماخوردگی و آنفولانزا را تشخیص دهم؟

آنفولانزا معمولاً با شروع ناگهانی و شدید علائمی مانند تب بالا، بدن درد شدید، خستگی مفرط و سرفه خشک همراه است. در حالی که سرماخوردگی تدریجی‌تر شروع می‌شود و علائمی مانند آبریزش بینی، عطسه و گلودرد خفیف‌تر دارد. برای تشخیص دقیق‌تر، در صورت نگرانی با پزشک مشورت کنید.

۵. آیا آنتی‌بیوتیک‌ها برای درمان آنفولانزا در کودکان مفید هستند؟

خیر، آنتی‌بیوتیک‌ها فقط برای درمان عفونت‌های باکتریایی مؤثرند. از آنجا که آنفولانزا یک بیماری ویروسی است، آنتی‌بیوتیک‌ها هیچ تأثیری بر آن ندارند. مصرف بی‌رویه آنتی‌بیوتیک‌ها می‌تواند به مقاومت میکروبی منجر شود.

۶. آیا کودکان مبتلا به آنفولانزا می‌توانند به مدرسه یا مهدکودک بروند؟

خیر، کودکان مبتلا به آنفولانزا باید در منزل بمانند و استراحت کنند تا از انتشار ویروس به دیگران جلوگیری شود. آن‌ها باید حداقل ۲۴ ساعت پس از قطع تب (بدون استفاده از داروهای تب‌بر) و بهبود علائم اصلی به مدرسه یا مهدکودک بازگردند.