به عنوان والدین، هیچ چیز نگران‌کننده‌تر از دیدن رنج کشیدن فرزند دلبندمان نیست. وقتی صحبت از بیماری‌های فصلی به میان می‌آید، آنفولانزا یکی از شایع‌ترین و در عین حال پیچیده‌ترین بیماری‌هایی است که می‌تواند کودکان را درگیر کند. این بیماری ویروسی، با علائم ناخوشایند خود، نه تنها کودک را آزار می‌دهد، بلکه آرامش و آسایش خانواده را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد.

اما نگران نباشید! آگاهی و اطلاعات دقیق، بهترین سپر دفاعی شماست. این مقاله جامع، با استناد به معتبرترین منابع پزشکی دنیا، از جمله مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری (CDC) [لینک به منبع معتبر خارجی: Centers for Disease Control and Prevention (CDC)]، راهنمای کاملی برای شما والدین عزیز است تا با علائم، روش‌های پیشگیری و راهکارهای درمانی آنفولانزا در کودکان آشنا شوید. هدف ما توانمندسازی شما با دانش لازم است تا بتوانید با اطمینان خاطر بیشتری از سلامت فرزندتان مراقبت کنید.

آنفولانزا چیست و چرا برای کودکان خطرناک است؟

آنفولانزا، که گاهی اوقات به سادگی “فلو” نامیده می‌شود، یک بیماری تنفسی واگیردار است که توسط ویروس‌های آنفولانزا ایجاد می‌شود. این ویروس‌ها سیستم تنفسی شامل بینی، گلو و ریه‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهند. برخلاف یک سرماخوردگی معمولی که معمولاً خفیف است، آنفولانزا می‌تواند به بیماری جدی، بستری شدن در بیمارستان و حتی در موارد نادر، مرگ منجر شود.

اما چرا آنفولانزا برای کودکان، به‌ویژه نوزادان و کودکان خردسال، خطرناک‌تر است؟

• سیستم ایمنی نابالغ: سیستم ایمنی کودکان، به‌ویژه در سنین پایین، هنوز به طور کامل توسعه نیافته است و نمی‌تواند به اندازه بزرگسالان با ویروس‌ها مبارزه کند.
• مجاری تنفسی کوچک‌تر: مجاری هوایی کودکان کوچک‌تر است و التهاب ناشی از آنفولانزا می‌تواند به راحتی آن‌ها را مسدود کند و منجر به مشکلات تنفسی جدی شود.
• عوارض جانبی بیشتر: کودکان بیشتر مستعد ابتلا به عوارض جدی آنفولانزا مانند ذات‌الریه (پنومونی)، برونشیولیت، عفونت گوش و سینوزیت هستند. در برخی موارد، آنفولانزا می‌تواند باعث التهاب مغز (انسفالیت) یا التهاب قلب (میوکاردیت) نیز شود.
• گروه‌های پرخطر: کودکان زیر ۵ سال (به‌ویژه زیر ۲ سال)، و کودکانی که بیماری‌های زمینه‌ای مزمن دارند (مانند آسم، بیماری‌های قلبی، دیابت یا ضعف سیستم ایمنی)، در معرض خطر بیشتری برای عوارض شدید آنفولانزا قرار دارند.

درک این خطرات به شما کمک می‌کند تا اهمیت پیشگیری و تشخیص زودهنگام را بهتر درک کنید. به همین دلیل است که CDC تأکید ویژه‌ای بر واکسیناسیون و شناخت علائم آنفولانزا در کودکان دارد.

علائم آنفولانزا در کودکان: چه چیزی را باید بدانیم؟

تشخیص آنفولانزا در کودکان می‌تواند چالش‌برانگیز باشد، زیرا علائم اولیه آن گاهی اوقات شبیه به سایر بیماری‌های ویروسی رایج مانند سرماخوردگی است. اما آنفولانزا معمولاً به طور ناگهانی ظاهر می‌شود و علائم شدیدتری دارد.

علائم شایع آنفولانزا در کودکان

به طور کلی، علائم آنفولانزا در کودکان شامل موارد زیر است:

• تب ناگهانی و بالا: اغلب بالای ۳۸ درجه سانتی‌گراد (۱۰۰.۴ درجه فارنهایت)، که می‌تواند از ۳ تا ۷ روز ادامه یابد.
• لرز: کودک ممکن است احساس سرما کند، حتی زمانی که تب دارد.
• درد بدن و عضلات: کودک ممکن است از درد در دست‌ها، پاها یا پشت خود شکایت کند.
• سردرد: یک سردرد شدید می‌تواند یکی از علائم باشد.
• خستگی شدید و ضعف: کودک ممکن است بسیار بی‌حال و کم‌انرژی به نظر برسد.
• سرفه خشک و مداوم: سرفه می‌تواند شدید باشد و برای مدت طولانی ادامه یابد.
• گلو درد: احساس سوزش یا درد در گلو.
• آبریزش یا گرفتگی بینی: این علائم ممکن است در ابتدا خفیف باشند و با پیشرفت بیماری شدیدتر شوند.
• حالت تهوع، استفراغ یا اسهال: این علائم در کودکان، به خصوص خردسالان، شایع‌تر از بزرگسالان است.

تفاوت آنفولانزا با سرماخوردگی

درک تفاوت بین آنفولانزا و سرماخوردگی بسیار مهم است. در حالی که هر دو بیماری‌های ویروسی تنفسی هستند، آنفولانزا معمولاً شدیدتر است:

علائم شدیدتر و هشداردهنده در کودکان (موارد اورژانسی)

در برخی موارد، آنفولانزا می‌تواند به سرعت پیشرفت کند و وضعیت اورژانسی ایجاد کند. CDC تأکید می‌کند که در صورت مشاهده هر یک از علائم زیر، فوراً با پزشک تماس بگیرید یا به نزدیکترین مرکز اورژانس مراجعه کنید:

• مشکل یا دشواری در تنفس، تند نفس کشیدن
• آبی شدن رنگ پوست، لب‌ها یا بستر ناخن‌ها (سیانوز)
• کمبود آب بدن (مثلاً عدم ادرار برای ۸ ساعت، خشکی دهان، عدم تولید اشک)
• بیدار نشدن یا عدم تعامل با محیط
• تحریک‌پذیری شدید (کودک نمی‌خواهد در آغوش گرفته شود یا بازی کند)
• بدتر شدن بیماری‌های مزمن (مانند حمله آسم شدید)
• تب همراه با بثورات جلدی
• تب بالا در نوزادان زیر ۳ ماه
• بهبود علائم آنفولانزا و سپس بازگشت تب و سرفه بدتر
• درد یا فشار شدید و مداوم در قفسه سینه یا شکم
• سرگیجه ناگهانی یا گیجی
• تشنج

این علائم نشان‌دهنده عوارض جدی آنفولانزا هستند و نیاز به مراقبت پزشکی فوری دارند.

تشخیص آنفولانزا در کودکان

برای تشخیص دقیق آنفولانزا، پزشک معمولاً بر اساس علائم بالینی و معاینه فیزیکی تصمیم می‌گیرد. در برخی موارد، به‌ویژه برای گروه‌های پرخطر یا در زمان اوج شیوع بیماری، ممکن است آزمایشات تشخیصی نیز انجام شود:

• تست‌های سریع آنفولانزا (RIDTs): این تست‌ها نمونه‌ای از ترشحات بینی یا گلو را بررسی می‌کنند و می‌توانند در عرض ۱۰-۱۵ دقیقه نتیجه را نشان دهند. دقت آن‌ها متغیر است.
• تست‌های مولکولی سریع (RMNTs): این تست‌ها حساسیت و دقت بالاتری نسبت به RIDTs دارند و نتایج را در ۱۵-۲۰ دقیقه ارائه می‌دهند.
• تست واکنش زنجیره‌ای پلیمراز با رونویسی معکوس (RT-PCR): این دقیق‌ترین تست برای تشخیص آنفولانزا است، اما نتایج آن ممکن است چند ساعت تا یک روز طول بکشد. این تست برای تأیید نوع ویروس آنفولانزا نیز استفاده می‌شود.

پزشک با توجه به وضعیت کودک، شدت علائم و اپیدمیولوژی محلی، بهترین روش تشخیصی را انتخاب خواهد کرد. تشخیص زودهنگام می‌تواند در شروع به موقع درمان‌های ضد ویروسی، به‌ویژه برای کودکان پرخطر، بسیار مهم باشد.

راهکارهای پیشگیری از آنفولانزا در کودکان

همانطور که می‌دانید، پیشگیری همیشه بهتر از درمان است. با رعایت چند نکته ساده اما مؤثر، می‌توانید خطر ابتلا به آنفولانزا را در فرزندتان به طور قابل توجهی کاهش دهید.

۱. واکسیناسیون آنفولانزا: سپر دفاعی قدرتمند

مهم‌ترین و مؤثرترین راه برای پیشگیری از آنفولانزا، واکسن آنفولانزا است. CDC قویاً توصیه می‌کند که تمامی افراد بالای ۶ ماه، هر سال واکسن آنفولانزا را دریافت کنند، به‌ویژه کودکان.

• چرا واکسن برای کودکان حیاتی است؟ واکسن آنفولانزا نه تنها از ابتلای کودک به بیماری پیشگیری می‌کند، بلکه در صورت ابتلا، شدت بیماری را کاهش می‌دهد و خطر بستری شدن در بیمارستان و مرگ و میر ناشی از آنفولانزا را به طور چشمگیری پایین می‌آورد.
• زمان مناسب واکسیناسیون: بهترین زمان برای واکسیناسیون، پیش از شروع فصل آنفولانزا است (اواخر شهریور تا اوایل آبان)، اما در طول فصل نیز می‌توان آن را تزریق کرد.
• ایمنی واکسن: واکسن آنفولانزا برای کودکان بی‌خطر و مؤثر است. عوارض جانبی آن معمولاً خفیف و شامل درد، قرمزی یا تورم در محل تزریق، تب خفیف و بدن درد است که به سرعت برطرف می‌شوند.

درست مانند آقای و خانم احمدی که هر سال با نزدیک شدن به فصل پاییز، بدون معطلی برای واکسیناسیون پسر ۵ ساله‌شان اقدام می‌کنند، زیرا آن‌ها معتقدند سلامتی فرزندشان اولویت اصلی است و پیشگیری، عقلانی‌ترین رویکرد است. آن‌ها می‌دانند که با این کار، نه تنها از فرزندشان محافظت می‌کنند، بلکه از شیوع بیماری به سایر اعضای خانواده و جامعه نیز جلوگیری می‌کنند.

۲. رعایت بهداشت فردی و محیطی

پس از واکسیناسیون، رعایت بهداشت مهم‌ترین قدم است. ویروس آنفولانزا به راحتی از طریق قطرات تنفسی و تماس با سطوح آلوده منتقل می‌شود.

• شستشوی مکرر دست‌ها: به کودکان آموزش دهید که دست‌های خود را به طور منظم و حداقل ۲۰ ثانیه با آب و صابون بشویند، به خصوص پس از سرفه، عطسه، دستشویی رفتن و قبل از غذا خوردن. در صورت عدم دسترسی به آب و صابون، از ژل ضدعفونی کننده الکلی استفاده کنید.
• پوشاندن دهان و بینی هنگام سرفه و عطسه: به کودک آموزش دهید که هنگام سرفه یا عطسه، دهان و بینی خود را با دستمال کاغذی بپوشاند و سپس دستمال را دور بیندازد. در صورت عدم دسترسی به دستمال، از آرنج خود استفاده کند، نه کف دست‌ها.
• اجتناب از لمس صورت: به کودک یادآوری کنید که از لمس چشم‌ها، بینی و دهان خودداری کند، زیرا این کار راهی برای ورود ویروس‌ها به بدن است.
• ضدعفونی کردن سطوح: سطوحی که مکرراً لمس می‌شوند (مانند دستگیره‌ها، اسباب‌بازی‌ها، میزها) را به طور منظم با مواد ضدعفونی کننده تمیز کنید.

۳. دوری از افراد بیمار و مدیریت تماس‌ها

• اجتناب از تماس نزدیک: تا حد امکان، از تماس نزدیک کودک با افرادی که علائم آنفولانزا دارند، خودداری کنید.
• ماندن در خانه هنگام بیماری: اگر کودک شما بیمار است، او را به مدرسه یا مهدکودک نفرستید تا از شیوع بیماری به دیگران جلوگیری شود. CDC توصیه می‌کند که کودک حداقل ۲۴ ساعت پس از قطع تب (بدون استفاده از داروهای تب‌بر) در خانه بماند.
• استفاده از ماسک: در صورت لزوم، و اگر کودک همکاری می‌کند، در مکان‌های شلوغ یا در تماس با افراد بیمار، استفاده از ماسک می‌تواند مفید باشد.

۴. تقویت سیستم ایمنی کودک

سیستم ایمنی کودک قوی، بهترین خط دفاعی بدن در برابر بیماری‌هاست.

• تغذیه سالم: اطمینان حاصل کنید که کودک یک رژیم غذایی متعادل و سرشار از میوه‌ها، سبزیجات، غلات کامل و پروتئین‌های بدون چربی دارد. ویتامین D و ویتامین C نقش مهمی در تقویت سیستم ایمنی کودک ایفا می‌کنند.
• خواب کافی: خواب کافی برای بازسازی و عملکرد صحیح سیستم ایمنی ضروری است. کودکان بسته به سن خود، به ۹ تا ۱۴ ساعت خواب در شبانه‌روز نیاز دارند.
• فعالیت بدنی منظم: ورزش منظم و فعالیت فیزیکی به تقویت عمومی بدن و بهبود عملکرد سیستم ایمنی کمک می‌کند.
• مدیریت استرس: استرس می‌تواند سیستم ایمنی را ضعیف کند. اطمینان حاصل کنید که کودک محیطی آرام و حمایت‌کننده دارد.

درمان آنفولانزا در کودکان: توصیه‌های CDC

هدف اصلی درمان آنفولانزا در کودکان، کاهش شدت علائم، جلوگیری از عوارض و تسریع بهبودی است. در بیشتر موارد، آنفولانزا یک بیماری خود‌محدود‌شونده است و در خانه قابل درمان است، اما در برخی شرایط، نیاز به مراقبت پزشکی ویژه وجود دارد.

۱. داروهای ضد ویروس (Antivirals)

CDC توصیه می‌کند که برای کودکان در معرض خطر بالای عوارض جدی آنفولانزا، داروهای ضد ویروس تجویز شود. این داروها برای مبارزه با ویروس آنفولانزا عمل می‌کنند و می‌توانند شدت بیماری و مدت زمان آن را کاهش دهند، به‌ویژه اگر در ۴۸ ساعت اول شروع علائم مصرف شوند.

• داروهای رایج: اسلتامیویر (Oseltamivir)، زانامیویر (Zanamivir)، پرامیویر (Peramivir) و بالوکساویر (Baloxavir) از جمله داروهای ضد ویروس مورد تأیید هستند.
• موارد مصرف: این داروها معمولاً برای کودکان زیر ۲ سال، کودکان با بیماری‌های مزمن (مانند آسم، بیماری قلبی، دیابت)، کودکان دارای سیستم ایمنی ضعیف، یا کودکانی که علائم شدید آنفولانزا دارند، تجویز می‌شوند.
• اهمیت تجویز پزشک: هرگز بدون مشورت با پزشک از داروهای ضد ویروس برای فرزندتان استفاده نکنید. پزشک با توجه به وضعیت کودک، سن، وزن و سایر عوامل، دوز و مدت زمان مناسب را تعیین می‌کند.

۲. مدیریت علائم و مراقبت حمایتی در منزل

حتی بدون داروهای ضد ویروس، مراقبت صحیح در منزل می‌تواند به کاهش ناراحتی کودک و تسریع بهبودی کمک کند.

• استراحت کافی: به کودک اجازه دهید تا حد امکان استراحت کند. خواب به بدن کمک می‌کند تا با عفونت مبارزه کند.
• هیدراتاسیون مناسب: مایعات فراوان به کودک بدهید. آب، آبمیوه رقیق شده، سوپ، یا محلول‌های الکترولیت برای جلوگیری از کم آبی بدن مفید هستند. هیدراتاسیون مناسب به رقیق شدن ترشحات و کاهش گرفتگی بینی نیز کمک می‌کند.
• مدیریت تب و درد: برای کاهش تب و دردهای عضلانی، می‌توانید با مشورت پزشک از داروهای بدون نسخه مانند استامینوفن یا ایبوپروفن استفاده کنید. تب کودکان یکی از شایع‌ترین علائم است که باید به دقت مدیریت شود. (توجه: هرگز آسپرین به کودکان یا نوجوانان ندهید، زیرا ممکن است باعث سندرم ری (Reye’s syndrome)، یک بیماری جدی اما نادر، شود).
• تسکین سرفه و گلو درد:
  • مرطوب کننده هوا: استفاده از بخور سرد در اتاق کودک می‌تواند به تسکین سرفه کودکان و گلو درد کمک کند.
  • قطره بینی نمکی: برای رفع گرفتگی بینی و رقیق کردن مخاط، می‌توان از قطره بینی نمکی استفاده کرد.
  • غرغره آب نمک: برای کودکان بزرگتر که می‌توانند غرغره کنند، آب نمک گرم می‌تواند گلو درد را تسکین دهد.
  • عسل: برای کودکان بالای یک سال، یک قاشق چایخوری عسل می‌تواند به تسکین سرفه کمک کند.

۳. چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

همانطور که قبلاً ذکر شد، شناخت علائم هشداردهنده بسیار مهم است. در صورت مشاهده هر یک از موارد اورژانسی که در بخش “علائم شدیدتر و هشداردهنده” به آن‌ها اشاره شد، فوراً به پزشک مراجعه کنید. همچنین، اگر کودک شما در گروه پرخطر قرار دارد یا علائم بیماری بدتر می‌شود، حتماً با پزشک مشورت کنید.

مراقبت در منزل: توصیه‌های عملی برای والدین

زمانی که فرزند دلبندتان با آنفولانزا دست و پنجه نرم می‌کند، نقش شما به عنوان والدین بسیار حیاتی است. این توصیه‌ها به شما کمک می‌کند تا بهترین مراقبت را در خانه ارائه دهید:

• ایجاد محیطی آرام و راحت: اتاق کودک را آرام، با دمای مناسب و کمی مرطوب نگه دارید. لباس‌های سبک و راحت به او بپوشانید.
• نظارت دقیق: به دقت علائم کودک را پایش کنید و هرگونه تغییر یا بدتر شدن را یادداشت کنید. میزان تب، دفعات سرفه و وضعیت عمومی کودک مهم است.
• تشویق به مصرف مایعات: حتی اگر کودک بی‌میل است، سعی کنید به او مایعات مورد علاقه‌اش را در مقادیر کم و به دفعات بدهید. مایعات نه تنها از کم‌آبی جلوگیری می‌کنند، بلکه به دفع سموم و کاهش گرفتگی بینی کمک می‌کنند.
• غذای سبک و مقوی: وقتی کودک آماده خوردن شد، غذاهای سبک، مغذی و با هضم آسان مانند سوپ مرغ، پوره سیب‌زمینی یا موز را ارائه دهید. اجبار به خوردن نداشته باشید.
• جلوگیری از انتشار ویروس: در طول بیماری کودک، تمام اعضای خانواده باید به رعایت بهداشت دست‌ها توجه بیشتری داشته باشند. حوله‌ها و ظروف کودک را جدا کنید. تا حد امکان، از اتاق خواب کودک دور بمانید.
• صبر و آرامش: بیماری کودکان می‌تواند برای والدین اضطراب‌آور باشد، اما حفظ آرامش و صبر، به کودک شما احساس امنیت و حمایت می‌دهد.

پرسش‌های متداول (FAQ)

۱. چه تفاوتی بین آنفولانزا و سرماخوردگی در کودکان وجود دارد؟

آنفولانزا معمولاً با شروع ناگهانی علائم شدیدتر مانند تب بالا، لرز، درد عضلانی شدید و خستگی همراه است، در حالی که سرماخوردگی علائم خفیف‌تر و شروع تدریجی‌تری دارد. (جدول مقایسه‌ای در بخش “تفاوت آنفولانزا با سرماخوردگی” را ببینید).

۲. آیا واکسن آنفولانزا برای کودکان ایمن است؟

بله، واکسن آنفولانزا برای کودکان بالای ۶ ماه کاملاً ایمن و مؤثر است. عوارض جانبی آن معمولاً خفیف و موقتی هستند و خطر ابتلا به آنفولانزای شدید را به طور چشمگیری کاهش می‌دهد.

۳. چه زمانی باید نگران تب در کودک مبتلا به آنفولانزا باشیم؟

تب بالا در نوزادان زیر ۳ ماه همیشه نگران‌کننده است و نیاز به مراجعه فوری به پزشک دارد. در کودکان بزرگتر، اگر تب بالای ۳۹ درجه سانتی‌گراد باشد، یا با علائمی مانند تشنج، تنگی نفس، تغییر رنگ پوست، گیجی یا بی‌حالی شدید همراه باشد، باید فوراً به پزشک مراجعه شود.

۴. آیا آنتی‌بیوتیک‌ها برای درمان آنفولانزا در کودکان موثر هستند؟

خیر، آنفولانزا یک بیماری ویروسی است و آنتی‌بیوتیک‌ها فقط بر عفونت‌های باکتریایی مؤثر هستند. مصرف بی‌رویه آنتی‌بیوتیک‌ها نه تنها بی‌فایده است، بلکه می‌تواند منجر به مقاومت دارویی شود. پزشک ممکن است آنتی‌بیوتیک‌ها را تنها در صورت بروز عفونت باکتریایی ثانویه (مانند عفونت گوش یا ذات‌الریه باکتریایی) تجویز کند.

۵. کودک مبتلا به آنفولانزا چه مدت باید در خانه بماند؟

CDC توصیه می‌کند که کودک حداقل ۲۴ ساعت پس از قطع تب (بدون استفاده از داروهای تب‌بر) در خانه بماند تا از انتقال ویروس به دیگران جلوگیری شود. همچنین باید تا زمانی که به اندازه کافی خوب نیست که فعالیت‌های معمول خود را از سر بگیرد، در خانه بماند.

۶. چگونه می‌توانم از شیوع آنفولانزا به سایر اعضای خانواده جلوگیری کنم؟

رعایت بهداشت دست‌ها، ضدعفونی کردن سطوح مشترک، جدا کردن حوله‌ها و ظروف کودک بیمار، و تا حد امکان، محدود کردن تماس نزدیک با کودک بیمار، به جلوگیری از شیوع کمک می‌کند. همچنین، اطمینان حاصل کنید که سایر اعضای خانواده نیز واکسن آنفولانزا را دریافت کرده‌اند.

۷. آیا داروهای بدون نسخه برای کودکان مبتلا به آنفولانزا بی‌خطر هستند؟

برخی داروهای بدون نسخه مانند استامینوفن (برای تب و درد) و ایبوپروفن (برای تب و التهاب) با مشورت پزشک و با دوز مناسب برای کودکان بی‌خطر هستند. اما داروهای سرفه و سرماخوردگی حاوی ترکیبات متعدد ممکن است برای کودکان خردسال بی‌خطر نباشند و باید با احتیاط و فقط با تجویز پزشک استفاده شوند. هرگز آسپرین به کودکان ندهید.

نتیجه‌گیری

آنفولانزا در کودکان می‌تواند یک بیماری جدی باشد، اما با دانش و اقدامات پیشگیرانه صحیح، می‌توانید خطر آن را به حداقل برسانید و در صورت ابتلا، بهترین مراقبت را ارائه دهید. به یاد داشته باشید که شما بهترین حامی و مراقب سلامت فرزندتان هستید و اطلاعات دقیق، قدرت شماست.

با اتکا به توصیه‌های سازمان‌های معتبری مانند CDC و مشورت با پزشک متخصص، می‌توانید با اطمینان خاطر بیشتری در برابر ویروس آنفولانزا از فرزندان خود محافظت کنید. مراقب سلامت دلبندانتان باشید و فصلی بدون بیماری را تجربه کنید.

Key Takeaways (۳ نکته کلیدی)

1. واکسیناسیون، بهترین دفاع: واکسن آنفولانزا برای تمام کودکان بالای ۶ ماه، مؤثرترین راه برای پیشگیری از آنفولانزای شدید و عوارض آن است.
2. شناخت علائم هشداردهنده: آگاهی از علائم آنفولانزا و به‌ویژه علائم اورژانسی، برای مراجعه به موقع به پزشک و جلوگیری از عوارض جدی حیاتی است.
3. مراقبت جامع در منزل: استراحت کافی، هیدراتاسیون مناسب و مدیریت دقیق علائم با مشورت پزشک، ستون‌های اصلی بهبودی سریع و راحت کودک در منزل هستند.