پرورش خلاقیت در کودکان با بازیهای ساده و هدفمند در خانه
در دنیای پرشتاب امروز، که اطلاعات با سرعتی سرسامآور در دسترس قرار میگیرد و چالشهای جدید هر روز سر بر میآورند، پرورش خلاقیت در کودکان دیگر یک گزینه لوکس نیست، بلکه یک ضرورت حیاتی است. خلاقیت نه تنها به فرزندانمان کمک میکند تا راهحلهای نوآورانه برای مسائل پیدا کنند، بلکه بنیانهای رشد شناختی، هوش هیجانی و مهارتهای ارتباطی آنها را نیز تقویت میبخشد. اما چگونه میتوانیم این مهارت ارزشمند را در محیط خانه، آن هم با حداقل امکانات و به شیوهای جذاب و مؤثر، در فرزندانمان پرورش دهیم؟ پاسخ در سادگی و هدفمندی است: بازیهای خانگی.
این مقاله، راهنمایی جامع برای والدینی است که به دنبال روشهای تربیتی نوین و بازیهای هدفمند برای رشد همهجانبه فرزندشان هستند. ما در اینجا قصد داریم تا به شما نشان دهیم که چگونه با استفاده از وسایل موجود در خانه و تنها کمی ابتکار، میتوانید فضایی سرشار از یادگیری، کنجکاوی و نوآوری برای کودکان خود فراهم آورید و بذر خلاقیت را در ذهنهای کنجکاو آنها بکارید. آمادهاید تا با هم به دنیای پر رمز و راز و هیجانانگیز بازیهای خلاقانه خانگی سفر کنیم؟
چرا پرورش خلاقیت در کودکان اهمیت حیاتی دارد؟
خلاقیت، فراتر از توانایی نقاشی کشیدن یا داستانگویی، یک شیوه تفکر و نگاه به جهان است. این مهارت به کودکان کمک میکند تا با دنیای اطراف خود ارتباط عمیقتری برقرار کنند، از شکستها درس بگیرند و در مواجهه با ناشناختهها، انعطافپذیری نشان دهند. اما اهمیت آن دقیقاً در چیست؟
خلاقیت؛ مهارتی برای آینده
جهان به سرعت در حال تغییر است و مشاغل آینده نیازمند افرادی هستند که بتوانند فراتر از الگوهای سنتی فکر کنند. کودکانی که از سنین پایین با تفکر واگرا (divergent thinking) آشنا میشوند، در بزرگسالی توانایی بیشتری برای سازگاری با محیطهای جدید، حل مشکلات پیچیده و حتی خلق ایدههای کسبوکار نوین خواهند داشت. آنها به جای مصرفکنندههای صرف اطلاعات، به خالقان و تولیدکنندگان ایدهها تبدیل میشوند.
نقش خلاقیت در حل مسئله و تفکر انتقادی
وقتی کودکی با مکعبهای لگو خانهای میسازد که بارها فرو میریزد، او در حال تمرین مهارت حل مسئله است. او یاد میگیرد که چگونه سازهای پایدارتر بسازد، چه قطعاتی را تغییر دهد و از چه روشی برای اتصال بهتر استفاده کند. این فرآیند آزمون و خطا، تفکر انتقادی را در او تقویت میکند؛ مهارتی که به او اجازه میدهد تا مسائل را از زوایای مختلف بررسی کند، گزینههای متفاوت را ارزیابی کند و به بهترین راهحل دست یابد. خلاقیت به او جسارت میدهد تا به دنبال راههایی باشد که شاید دیگران به آن فکر نکردهاند.
ارتباط خلاقیت و رشد عاطفی-اجتماعی
بازیهای خلاقانه اغلب به صورت گروهی انجام میشوند یا حداقل نیاز به تعامل با یک بزرگسال دارند. این تعاملات فرصتی بینظیر برای تقویت مهارتهای ارتباطی، همدلی و درک دیدگاههای دیگران فراهم میآورد. وقتی کودکی نقش یک شخصیت را بازی میکند یا داستانی را تعریف میکند، او در حال ابراز وجود و بیان احساسات خود است. این فرآیند به او کمک میکند تا هوش هیجانی خود را توسعه دهد و با اعتماد به نفس بیشتری در موقعیتهای اجتماعی ظاهر شود. اعتماد به نفس کودک با هر ایده جدیدی که به ثمر میرساند، افزایش مییابد.
مبانی پرورش خلاقیت: آنچه والدین باید بدانند
والدین آگاه میدانند که پرورش خلاقیت تنها با ارائه اسباببازیهای گرانقیمت یا شرکت در کلاسهای هنری متعدد محقق نمیشود. بلکه نیازمند رویکردی جامعتر و پایدارتر در محیط خانه است. این رویکرد بر چند ستون اصلی استوار است:
ایجاد فضایی امن و تشویقکننده
مهمترین قدم، ایجاد محیطی است که کودک در آن احساس امنیت و آزادی کند. فضایی که در آن از قضاوت خبری نباشد و کودک بداند که میتواند بدون ترس از شکست یا مسخره شدن، ایدههایش را امتحان کند. تشویق والدین، حتی برای کوچکترین تلاشها، به کودک این پیام را میدهد که تلاش و فرآیند مهمتر از نتیجه نهایی است.
اهمیت بازی آزاد و بدون ساختار
بازیهای آزاد، یعنی بازیهایی که هیچ هدف از پیش تعیینشدهای ندارند و کودک خود تعیینکننده مسیر بازی است، نقش کلیدی در پرورش خلاقیت دارند. این نوع بازیها به کودکان اجازه میدهند تا بدون محدودیت، تخیل خود را به کار گیرند و مهارتهای خود را کشف کنند. آموزش در خانه نباید صرفاً حول محور دستورالعملها باشد، بلکه باید فضایی برای اکتشاف آزادانه فراهم کند.
والدین به عنوان تسهیلگر، نه کنترلگر
نقش شما به عنوان والد، فراهم کردن ابزار و فضا و سپس عقب کشیدن است. به جای اینکه به کودک بگویید چه چیزی بسازد یا چگونه بازی کند، اجازه دهید او خودش رهبر بازی باشد. سوالات باز بپرسید (مثلاً: “فکر میکنی اگه این رو اینجا بذاری چی میشه؟” یا “چه ایدههای دیگهای داری؟”) و در صورت نیاز، حمایت ارائه دهید. این رویکرد، همان آموزش غیرمستقیم است که به کودک استقلال عمل میبخشد.
یک حکایت کوچک از دل خانه: یادم میآید یک بار دختر کوچک همسایهمان، سارا، که تنها ۴ سال داشت، بعد از دیدن یک فیلم فضایی، شروع کرد به جمعآوری تمام جعبههای مقوایی، رولهای دستمال کاغذی و فویلهای آلومینیومی در خانه. او ساعتها در گوشهای از اتاقش مشغول کار بود. مادرش به جای اینکه او را متوقف کند یا به او بگوید چه کاری انجام دهد، فقط نظارهگر بود و گاهی ابزارهایی مانند چسب و قیچی بیخطر را به او میرساند. نتیجه، یک سفینه فضایی خارقالعاده بود که بیشتر شبیه به اثری هنری مدرن بود تا یک اسباببازی. سارا با غرور فراوان به مادرش گفت: “مامان، این سفینه من رو به ماه میبره!” آن روز، او نه تنها یک سفینه، بلکه دنیایی از اعتماد به نفس و کشف را برای خودش ساخته بود.
بازیهای ساده و هدفمند برای پرورش خلاقیت در خانه
حالا که با اهمیت و مبانی خلاقیت آشنا شدیم، وقت آن است که به سراغ ایدههای عملی برویم. باور کنید یا نه، بهترین بازیهای فکری کودکان، لزوماً نیازی به خرید اسباببازیهای گرانقیمت ندارند. اغلب، وسایل دم دستی که در هر خانهای پیدا میشوند، میتوانند به ابزاری قدرتمند برای شکوفایی خلاقیت تبدیل شوند.
بازی با وسایل دورریختنی و بازیافتی (هنر و کاردستی)
این دسته از بازیها، گنجینهای از فرصتهای خلاقانه را در اختیار شما قرار میدهند. به جای دور ریختن، این وسایل را به چشم فرصتهای نو نگاه کنید:
- جعبههای مقوایی: یک جعبه بزرگ میتواند به خانه، سفینه فضایی، ماشین، غار یا حتی یک لباس مبدل تبدیل شود. فقط کافیست قیچی، چسب و رنگ در اختیار کودک بگذارید و اجازه دهید تخیلش پرواز کند. از جعبههای کوچکتر برای ساخت شهر، مبلمان یا ربات استفاده کنید.
- رول دستمال کاغذی و دستمال حوله: این رولها با کمی چسب و تزئین، میتوانند به تلسکوپ، دوربین، حیوانات مختلف، قلعههای کوچک یا حتی قطار تبدیل شوند.
- بطریهای پلاستیکی و شیشهای (ایمن): با کمی رنگ، شن، آب یا حتی لوبیا، میتوانند به جغجغههای خلاقانه، آکواریوم کوچک یا گلدانهای تزئینی تبدیل شوند. (همیشه از امنیت بطریهای شیشهای اطمینان حاصل کنید و برای کودکان کوچکتر ترجیحاً پلاستیکی استفاده کنید).
- دکمهها، پارچههای کهنه، نخ و کاموا: این مواد بهترینها برای کلاژ، ساخت عروسکهای انگشتی، تزئین اشیاء یا حتی آموزش دوخت و دوز ساده برای کودکان بزرگتر هستند.
- کیسههای پلاستیکی (بزرگ و مقاوم): میتوانند به چتر نجات اسباببازیها، لباسهای فضایی موقت یا حتی بادبادکهای کوچک تبدیل شوند (با نظارت کامل والدین).
بازیهای نقشآفرینی و داستانگویی (تخیل و مهارتهای اجتماعی)
این بازیها به کودکان کمک میکنند تا احساسات خود را پردازش کنند، مهارتهای اجتماعی را تمرین کنند و همدلی را بیاموزند. اینها پایههای هوش هیجانی هستند.
- خاله بازی/دکتر بازی/معلم بازی: این بازیها کلاسیک هستند اما هر بار میتوانند با سناریوهای جدیدی توسط کودک بازآفرینی شوند. اجازه دهید او نقشها را تعیین کند و داستان را پیش ببرد.
- تئاتر عروسکی: با استفاده از جورابهای کهنه، کاغذ، یا حتی دستکشهای پلاستیکی، عروسکهایی ساده بسازید. یک کمد برگردانده شده یا حتی پشت یک صندلی میتواند صحنه تئاتر باشد. کودکان با نوشتن دیالوگها و اجرای نقشها، خلاقیت کلامی و مهارتهای نمایشی خود را تقویت میکنند.
- سفر خیالی: با چند بالش، پتو و تعدادی اسباببازی، یک “ماشین” یا “قایق” بسازید و به همراه کودک به سفرهای خیالی به جنگل، فضا یا زیر دریا بروید. از او بخواهید ماجراهایی که در طول سفر اتفاق میافتد را تعریف کند.
- ادامه داستان: شما شروعکننده یک داستان باشید و سپس از کودک بخواهید آن را ادامه دهد. هر بار یک جمله یا یک پاراگراف، داستان را به سمتهای غیرمنتظره و خلاقانه هدایت خواهد کرد.
بازیهای حسی و اکتشافی (کشف و شناخت محیط)
این بازیها حواس پنجگانه کودکان را درگیر میکنند و به آنها کمک میکنند تا دنیای اطراف خود را از طریق تجربه مستقیم درک کنند.
- خمیر بازی خانگی: به راحتی میتوانید با آرد، نمک، آب و کمی روغن، خمیر بازی سالم و طبیعی در خانه درست کنید. رنگهای خوراکی میتوانند به آن جلوهای جذاب بدهند. این خمیر برای تقویت ماهیچههای دست، هماهنگی چشم و دست و البته خلاقیت بینظیر است.
- جعبه حسی (Sensory Bin): یک جعبه یا سینی را با مواد مختلفی مانند شن، برنج رنگی، ماکارونی، حبوبات خشک، برگهای خشک، پنبه یا حتی آب پر کنید. وسایل کوچکی مانند قاشق، فنجان، اسباببازیهای کوچک و سنگهای صاف را در کنار آن قرار دهید تا کودک به اکتشاف بپردازد. (برای کودکان کوچکتر حتماً از مواد بیخطر و بزرگ استفاده شود تا خطر بلعیدن وجود نداشته باشد).
- بازی با آب و حباب: در حمام یا حیاط، یک تشت آب بگذارید و وسایلی مانند قاشق، فنجان، بطریهای خالی، اسفنج و چند قطره مایع ظرفشویی برای حباببازی در اختیار کودک قرار دهید. مشاهده واکنش آب و ساخت حبابها برای کودکان بسیار جذاب و خلاقانه است.
بازیهای فکری و ساختنی (منطق و حل مسئله)
این بازیها به طور مستقیم رشد شناختی کودک را هدف قرار میدهند و مهارتهایی مانند برنامهریزی، منطق و تفکر فضایی را تقویت میکنند.
- لگو و قطعات ساختنی: اگر در خانه لگو دارید، اجازه دهید کودک هر آنچه در ذهن دارد بسازد، حتی اگر هیچ شباهتی به تصویر روی جعبه نداشته باشد. گاهی اوقات فقط با تعداد کمی قطعه، میتوان خلاقانهترین سازهها را خلق کرد.
- دومینو و برجسازی: صرفاً چیدن دومینو برای دیدن سقوط آنها میتواند یک تجربه خلاقانه باشد. اما چیدن برجها و سازههای بلند با بلوکها یا حتی کتابها، مهارتهای مهندسی و تعادل را در کودک تقویت میکند.
- پازلهای خانگی: یک عکس یا نقاشی را روی مقوا بچسبانید و آن را به قطعات نامنظم برش دهید. از کودک بخواهید آن را سرهم کند. با افزایش سن، میتوانید تعداد قطعات را بیشتر کنید.
- نقاشی با مواد غیرمعمول: به جای قلممو، از پنبه، برگ، سیبزمینی برش خورده (به عنوان مهر)، یا حتی انگشتان خود کودک برای نقاشی استفاده کنید. این کار به او اجازه میدهد تا با بافتها و تکنیکهای جدید آشنا شود.
بازیهای موسیقایی و حرکتی (ریتم و بیان هیجان)
موسیقی و حرکت، دو ابزار قدرتمند برای بیان احساسات و تقویت خلاقیت غیرکلامی هستند.
- ساخت سازهای موسیقی: با بطریهای پر از برنج، قوطیهای خالی، کشهای لاستیکی کشیده شده روی یک جعبه، یا حتی قابلمه و قاشق، سازهای موسیقی خلاقانه بسازید و با آنها ریتمهای جدید خلق کنید.
- رقص آزاد: آهنگی پخش کنید و از کودک بخواهید هر طور که دوست دارد برقصد. بدون هیچ قانونی، بدون هیچ حرکت صحیح یا غلطی. فقط اجازه دهید بدنش احساساتش را بیان کند.
- داستانهای ریتمیک: داستانی را تعریف کنید که در آن حرکات و صداها نقش کلیدی دارند. مثلاً وقتی به “پایین رفتن از کوه” رسیدید، با دست به آرامی روی زمین بزنید و با سرعت کمتری راه بروید.
نکات کلیدی برای اجرای موفق بازیهای خلاقانه
صرفاً ارائه بازیها کافی نیست؛ نحوه اجرای آنها نیز به اندازه خود بازیها اهمیت دارد. برای اینکه این بازیهای فکری کودکان به بهترین شکل ممکن به ثمر بنشینند، این نکات را به خاطر بسپارید:
صبر و حوصله؛ لازمه رشد خلاقیت
خلاقیت یک شبه شکوفا نمیشود. نیاز به زمان، تمرین و فضایی آرام دارد. شاید کودک در ابتدا علاقه زیادی نشان ندهد یا نتیجهای که شما انتظار دارید را به دست نیاورد. مهم این است که صبور باشید و به او فرصت دهید تا با سرعت خودش پیش برود.
انعطافپذیری و عدم تحمیل قوانین
اگر کودک شما به جای ساختن خانه با لگو، شروع به پرتاب آنها کرد، شاید در حال کشف فیزیک و گرانش است! اجازه دهید کودک قوانین خودش را برای بازی خلق کند، مگر اینکه خطری برای او یا اطرافیان داشته باشد. گاهی اوقات بهترین خلاقیتها از دل شکستن الگوهای رایج بیرون میآیند.
مشاهده فعال و مشارکت در کنار کودک
به جای اینکه فقط ناظر باشید، گاهی اوقات خودتان هم در بازیها شرکت کنید. اما نقش شما باید “همبازی” باشد، نه “مدیر بازی”. با سوال پرسیدن، تشویق کردن و گاهی اوقات ارائه ایدههای کوچک (که البته کودک مختار است آنها را نپذیرد)، میتوانید تعاملات را غنیتر کنید.
تشویق به سوال پرسیدن و جستجو
کنجکاوی موتور محرکه خلاقیت است. وقتی کودک سوالی میپرسد، به جای ارائه پاسخهای آماده، او را تشویق کنید تا خودش به دنبال جواب باشد. “تو چی فکر میکنی؟” یا “چطور میتونیم اینو بفهمیم؟” جملاتی هستند که ذهن او را به سمت مهارت حل مسئله و تفکر انتقادی سوق میدهند.
اشتباهات رایج والدین که مانع خلاقیت میشوند
گاهی اوقات، والدین ناخواسته با برخی از رفتارهای خود، مانع شکوفایی خلاقیت در فرزندانشان میشوند. آگاهی از این اشتباهات میتواند به شما کمک کند تا مسیری هموارتر برای رشد شناختی کودک فراهم کنید.
ارائه راهحلهای آماده
وقتی کودک با مشکلی روبرو میشود، غریزه والدین این است که فوراً راه حلی ارائه دهند. اما این کار، فرصت یادگیری و کشف را از کودک میگیرد. به جای “اینطوری بسازش”، بگویید: “چند راه مختلف رو امتحان کن تا ببینی کدوم بهتر کار میکنه.”
تمرکز صرف بر نتیجه، نه فرآیند
اگر تنها چیزی که برای شما اهمیت دارد، یک نقاشی زیبا یا یک سازه کامل است، کودک یاد میگیرد که ارزش او به نتیجه نهایی کارش بستگی دارد، نه به خلاقیت و تلاشی که برای آن انجام داده. به جای “چه نقاشی قشنگی کشیدی!” بگویید: “وای، چقدر رنگهای مختلفی رو امتحان کردی! به نظرم خیلی با حوصله کار کردی.” [لینک به منبع معتبر خارجی: UNICEF]
محدود کردن فضا و ابزار بازی
برخی والدین از کثیف شدن یا بهم ریختگی میترسند و به همین دلیل فضای بازی کودک را بسیار محدود میکنند. در حالی که خلاقیت اغلب در فضاهای باز و با دسترسی به انواع مواد و ابزار شکوفا میشود. یک گوشه از خانه را به “فضای خلاقیت” تبدیل کنید و اجازه دهید کودک در آنجا آزادی عمل داشته باشد.
مقایسه کودک با دیگران
“چرا مثل فلانی نقاشی نمیکشی؟” این جمله سمیترین چیزی است که میتوانید به یک کودک خلاق بگویید. هر کودکی منحصر به فرد است و به شیوه خود خلاقیتش را نشان میدهد. مقایسه، اعتماد به نفس کودک را از بین میبرد و او را از امتحان کردن ایدههای جدید باز میدارد. [لینک به منبع معتبر خارجی: Harvard Graduate School of Education]
نتیجهگیری
پرورش خلاقیت در کودکان، یک هدیه ارزشمند و ماندگار است که تاثیر آن در تمام جنبههای زندگی آینده آنها مشهود خواهد بود. با تمرکز بر بازیهای ساده و هدفمند در خانه، میتوانید محیطی پربار و الهامبخش برای فرزندان خود فراهم کنید که در آن، کنجکاوی، تفکر انتقادی و توانایی حل مسئله به صورت طبیعی شکوفا میشوند. به یاد داشته باشید که شما بهترین الگو و مهمترین تسهیلگر برای رشد شناختی و خلاقیت فرزندتان هستید. با کمی صبر، تشویق و فراهم آوردن فرصتهای مناسب، شاهد پرواز ایدههای نوآورانه در ذهنهای کوچکشان خواهید بود.
همانطور که اریک اریكسون، روانشناس برجسته، میگوید: “کودکان از طریق بازی و کاوش یاد میگیرند که چگونه زندگی کنند.” پس بیایید این فرصت طلایی را از آنها نگیریم و با آغوش باز به استقبال دنیای رنگارنگ خلاقیت برویم. [لینک به منبع معتبر خارجی: World Health Organization (WHO)]
Key Takeaways (سه نکته کلیدی)
- خلاقیت یک مهارت ضروری برای آینده است: فراتر از هنر، خلاقیت شامل تفکر انتقادی، حل مسئله و مهارتهای عاطفی-اجتماعی است که برای موفقیت در دنیای پیچیده امروز و آینده حیاتی است.
- خانه، بهترین آزمایشگاه خلاقیت است: با استفاده از وسایل ساده و دورریختنی، بازیهای نقشآفرینی، حسی و ساختنی، میتوانید محیطی غنی برای پرورش خلاقیت در خانه فراهم کنید.
- نقش شما به عنوان والد، تسهیلگر و مشوق است: به جای کنترل یا تحمیل، فضایی امن، آزاد و تشویقکننده ایجاد کنید، صبور باشید و به کودک اجازه دهید تا با سرعت خودش کشف و نوآوری کند.
پرسش و پاسخ (FAQ)
در ادامه به برخی از سوالات متداول والدین درباره پرورش خلاقیت در کودکان پاسخ میدهیم:
-
خلاقیت دقیقاً چیست و چرا برای کودکم اهمیت دارد؟
خلاقیت، توانایی دیدن دنیا به شیوههای جدید، پیدا کردن ارتباطات پنهان بین چیزها و حل مسائل به روشهای نوآورانه است. این مهارت به کودک کمک میکند تا در مدرسه موفقتر باشد، مهارت حل مسئله را تقویت کند، اعتماد به نفس بیشتری داشته باشد و در آینده شغلی و شخصی خود انعطافپذیرتر عمل کند. این فقط مربوط به هنر نیست، بلکه یک شیوه تفکر است.
-
از چه سنی میتوانم شروع به پرورش خلاقیت در کودکم کنم؟
پرورش خلاقیت از بدو تولد آغاز میشود. حتی نوزادان با کاوش محیط اطراف خود و بازیهای حسی ساده، پایه و اساس خلاقیت را در خود شکل میدهند. برای کودکان نوپا و پیشدبستانی، بازیهای حسی، ساختنی و نقشآفرینی بسیار مؤثر هستند. هرچه زودتر شروع کنید، بهتر است.
-
اگر کودکم به بازیهای خلاقانه علاقهای نشان نداد، چه کنم؟
مهم است که انتظار نداشته باشید کودک فوراً با هر بازی ارتباط برقرار کند. ابتدا، با مشاهده فعال، علایق اصلی او را کشف کنید. شاید او بیشتر به داستانگویی علاقه دارد تا نقاشی. محیط را جذاب کنید و گزینههای متنوعی ارائه دهید. خودتان هم گاهی اوقات در بازی شرکت کنید و با شور و هیجان نشان دهید که چقدر این کارها لذتبخش هستند. فشار نیاورید و فرصت دهید تا خودش انتخاب کند.
-
روزانه چقدر زمان باید به بازیهای خلاقانه اختصاص دهیم؟
کیفیت مهمتر از کمیت است. حتی ۱۵-۳۰ دقیقه بازی هدفمند و بدون ساختار در روز میتواند بسیار مؤثر باشد. مهم این است که این زمان منظم باشد و کودک احساس اجبار نکند. اجازه دهید او خودش تصمیم بگیرد که چقدر میخواهد بازی کند، و شما فقط تسهیلگر باشید.
-
اگر وسایل زیادی برای بازیهای خلاقانه نداشته باشیم چه؟
خبر خوب این است که خلاقیت واقعی با کمترین امکانات شکوفا میشود! از وسایل دورریختنی مانند جعبههای مقوایی، رول دستمال کاغذی، پارچههای کهنه، دکمهها و حتی شاخ و برگهای طبیعت استفاده کنید. این مواد خام، بهترین ابزار برای تخیل هستند و نشان میدهند که آموزش در خانه نیازی به هزینههای گزاف ندارد.
-
آیا بازیهای خلاقانه فقط برای کودکان کوچک مناسب است؟
خیر، خلاقیت یک مهارت مادامالعمر است. در کودکان بزرگتر و نوجوانان، بازیهای خلاقانه میتوانند به شکلهای پیچیدهتری مانند نوشتن داستانهای بلند، طراحی لباس، ساخت رباتهای ساده با وسایل الکترونیکی، یا حتی پخت و پز خلاقانه با مواد غذایی موجود در خانه ظاهر شوند. همیشه فضایی برای ابراز ایدههای نو وجود دارد.





ثبت ديدگاه